Na het nodige afscheid nemen tijdens de kerstvakantie en een klein afscheidsbiertje met de mannen in Eindhoven op maandagavond, was het dinsdagochtend toch echt tijd om te vertrekken. Na moeizaam op gang te zijn gekomen op dit tijdstip, was ik uiteindelijk rond half 8 in Geldrop om mijn Duitse reisgenoot (en toekomstig huisgenoot) op te pikken. Zoals bekend waren de weersomstandigheden perfect voor een lange reis, dus vol goede moed vertrokken we richting de boot in Calais.

Weinig problemen tot dusver en op tijd bij de boot dus alles ging volgens plan. Tijd om eens te overdenken wat we nu eigenlijk gingen doen, we waren op weg naar Plymouth om daar te studeren, we hadden alleen de registratie nog niet afgerond, de betalingen waren nog niet voltooid en we hadden geen verblijfplaats behalve een hotel voor 3 nachten. Alles goed voor elkaar dus.

Nadat we de boot achter ons hadden gelaten reden we direct verkeerd omdat de duitse navigatiedame de goede richting vergat door te geven, dan maar even langs Dover Castle, we zijn daar nu toch, maar daar waren we ook bijna gebleven. Vol concentrerend op het feit dat als je hier linksaf wilt, je toch echt de korte bocht moet maken vergaten we voor het gemak maar even dat de auto's van rechts komen. Nadat ik bijna een alfa minder had zijn we heel voorzichtig weer de weg opgegaan om als twee hoogbejaarden overal 3x te lang te blijven wachten en alles driedubbel te checken voordat we een afslag of rotonde aandurfden. Gelukkig went dit uiteindelijk wel waardoor de snelheid weer wat omhoog is gegaan, maar t blijft maar vreemd.

Na Londen achter ons te hebben gelaten kwam de beruchte Big Freeze ons tegemoet in de buurt van Bristol. En ja, Engelsen raken nog harder in paniek dan Nederlanders mbt sneeuw. Chaos alom, meer zout dan sneeuw op de weg, scholen dicht, vliegvelden dicht en iedereen doodsbang dat ze de winter niet zouden overleven omdat, jazeker er 10cm sneeuw lag. Niet al te spannend dus en verder zonder problemen Plymouth weten te bereiken, alleen wel veel langer over de reis gedaan dan verwacht. In Plymouth bleek voor het eerst in twintig jaar sneeuw te liggen en we werden dan ook onthaald met een klein sneeuwbuitje. Toen ik slippend op de parkeerplaats van het hotel stopte, vroeg Philipp of ik eigenlijk wel winterbanden had, het antwoord bezorgde hem bijna een hartaanval!